خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهرش از دل مگو بدر نرودکه خیالش هم از نظر نرود
۲
آب چشم آتش دل است که دیکتا نجوشد بسی، بسر نرود
۳
هر که از سیم کیسه اش خالیستاز پی یار سیمبر نرود
۴
ماهرو گرچه مهربان باشدبی زر از خانه می بدر نرود
صفحهٔ ۱ از ۳