خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایخوش آنروزیکه شمعی بود و پروانه نبوددر مقام آشنائی حرف بیگانه نبود
۲
عقل از بیگانگی حرفی نهاد اندر میانورنه در زنجیر زلفت جای دیوانه نبود
۳
از خم زلفت شبی تاریک بود اندر میانکاندر او از مهر رخسار تو افسانه نبود
۴
ما بقیدت نزپی این زلف و این خال آمدیمصید بودیم آنزمان کین دام و این دانه نبود
صفحهٔ ۱ از ۳