خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این پایه که عقل و هنرش نام نهادندسرمایه فتح و ظفرش نام نهادند
۲
دیدم هم بیدانشی و بی خبری بوداز شعبده علم و خبرش نام نهادند
۳
خود بینی و کبر و حسد و عجب و ریا بوددانشوری و فضل و فرش نام نهادند
۴
صد بند و گره از غم دل بر سر و بردوشدر هم زده تاج و کمرش نام نهادند
صفحهٔ ۱ از ۴