خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این سنگ جز به لطف تو گوهر نمی‌شودوین خاک جز به صنعت تو زر نمی‌شود
۲
چون آفتاب روی تو برتافت بر جهانآن سنگ خاک باد که گوهر نمی‌شود
۳
آن پا شکسته خوش که بدین ره نمی‌رودوان سر بریده به که در این سر نمی‌شود
۴
لطفی بکن به کوری چشم عدو که گفتکام دل حبیب میسر نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲