خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا کاین خانه را ویرانه سازنددر آن ویرانه از نو خانه سازند
۲
بیا ویرانه شو تا بیت معمورملایک اندر آن ویرانه سازند
۳
چه خاصیت در این آب و گل افتادکه هم زو کعبه هم بتخانه سازند
۴
بنازم دست قدرت را در این خاککه تسبیح از گل پیمانه سازند
صفحهٔ ۱ از ۳