خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجه در آرزوی عمر درازکه رسد ناگهش زمانه فراز
۲
ملک الموت گویدش در گوشکه فراز آمد آن زمان دراز
۳
خسته گرددش هر دو دست قویبسته گرددش هر دو دیده باز
۴
گویدش روز عیش رفت، مبالگویدش وقت طیش رفت، مناز
صفحهٔ ۱ از ۲