خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبتی صبح فرو کوفت کوسرفت شب تیره بچهر عبوس
۲
باده کشان را رسد از عرش دلنغمه سبوح ز بانگ خروس
۳
بر در میخانه دل حلقه زدمهر درخشنده پی خاکبوس
۴
ساقی مستان ز طرب پا نهادبر سر خورشید بر غم مجوس
صفحهٔ ۱ از ۲