خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه درد جوی و نه اندر هوای درمان باشهرآنچه پیر خرد گویدت بفرمان باش
۲
بروی باد هوس بر فراز مسند عفلپری و دیو بفرمان کن و سلیمان باش
۳
کرامت همه عالم بخوی انسانی استاگر کرامت جوئی، بخوی انسان باش
۴
ز دیو و دد مطلب خوی و بوی انسانیچنو که انسان فرمایدت بد انسان باش
صفحهٔ ۱ از ۲