خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه آید ز رنج و راحت پیشنسپارم بدرد و غم دل خویش
۲
نروم زیر بار منت خلقهر که هست از توانگر و درویش
۳
دل کس را نمی برم از جایوقت کس را نمی دهم تشویش
۴
نپسندم بزیر چرخ کبودخاطر هیچکس نژند و پریش
صفحهٔ ۱ از ۳