خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو خواجه‌ای و منت چون غلامِ حلقه‌به‌گوشبگیر گوش و به هر کس بخواهی‌ام بفروش
۲
شود شبی که چو بختم ز در درآیی و منچو جان به بر کشمت یا چو جامه در آغوش؟
۳
هر آنچه تلخ بگویی از آن لب شیرینلطیف و عذب بود، خواه نیش و خواهی نوش
۴
به جان دوست که رنجش ز دوستان نه سزاستبکش به صلح مرا، در طریق جنگ مکوش
صفحهٔ ۱ از ۲