خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هان و هان ای بهار فضل و کمالاز وجود چنینت بخت ببال
۲
از لب من یکی سلامش کناگرش دیدی ای همای همال
۳
مگر از ملک مانوی بوده استصفحه خاطر مرا تمثال
۴
سخن روشنم شود تیرهگر بیامیزیش بآب زلال
صفحهٔ ۱ از ۲