خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیمه هشیاریم و یک نیم دگر مستانه‌ایملطفی ای ساقی که ما محتاج یک پیمانه‌ایم
۲
بیم رسوایی مده ای شیخ ما را بعد از اینسال‌ها شد ما به رندی در جهان افسانه‌ایم
۳
عقل اگر با ما بود از عهد دیرین آشنابگذر از ما گو که نیز از خویشتن بیگانه‌ایم
۴
هر کجا زلف بتی، در تار او بند و شکنهر کجا شمع رخی، بر گرد او پروانه‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲