خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خداوندا عجب شوریده رائیمچنین بیدانش و بیدل چرائیم
۲
یکی پوید ره مسجد، یکی دیراز این سو رانده زان سومانده مائیم
۳
نه راه خلق پویان نی ره حقنمیدانم در این عالم کرائیم
۴
حقیر و ناتوان و زار و بی ریااسیر و دردمند و بی نوائیم
صفحهٔ ۱ از ۲