خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما رازنیم بوسه بلعل تو تا بخون آریم
۲
هزار خون تو بگردن گرفته ای، ما دستبحیرتیم که در گردن تو چون آریم
۳
بچشم نرگس اگر سوی ما چمن نگردزبان سوسن او از قفا برون آریم
۴
گرفت لاله قدح، گل گشاده لب بفرحبیا که باده گلرنگ لاله گون آریم
صفحهٔ ۱ از ۲