خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش دو بهره نرفته ز شبماز در آمد بت یاقوت لبم
۲
گفتمش کیست بگو، گفت ز حقبه تو من مرحمت بی سببم
۳
گفتمش نادره یا بوالعجبیگفت هم نادره هم بوالعجبم
۴
گفتمش هان عربی یا عجمیگفت من نی عجمم نی عربم
صفحهٔ ۱ از ۳