خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک بوسه زلعل لب دلجوی تو خواهمبوس دگر از نرگس جادوی تو خواهم
۲
نی نی که بود راتبه من بشب و روزصد بوسه که از زلف تو و روی تو خواهم
۳
کارم عجب افتاده که در عشق تو ای شوخجمعیت از آشفتگی موی تو خواهم
۴
سر کرد جهان باد نه در خاک نهان بادآن سرکه نه در خاک سر کوی تو خواهم
صفحهٔ ۱ از ۳