خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما راز نهانیم که در قلب جهانیمدر قلب جهانیم که ما راز نهانیم
۲
ما سر سویدای جهانیم که راز استراز است که ما سر سویدی جهانیم
۳
ما بخت جوانیم که در صحبت پیریمدر صبحت پیریم که ما بخت جوانیم
۴
ما صورت جانیم که در آئینه پیداستدر آئینه پیداست که ما صورت جانیم
صفحهٔ ۱ از ۲