خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیمنقد امروز باندیشه فردا ندهیم
۲
ما نداریم بجز یکدم و این یکدم راگر دهی ملک ثری تا بثریا، ندهیم
۳
در نثار قدم باده کشان خاک کنیمنقد عمری که بدنیا و به عقبی ندهیم
۴
جام کیخسرو و آئینه اسکندر راکه دل ماست، بصد کشور دارا ندهیم
صفحهٔ ۱ از ۲