خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از دل شیدائی، شوریده سری دارمبا دلبر رعنائی پنهان نظری دارم
۲
با یاد جمال او، با فکر و خیال اوروزی و شبی دارم، شام و سحری دارم
۳
یک نکته چنین شیرین، گفتم که بدانی توکز آن دهن چون قند، من هم خبری دارم
۴
منعم مکن ای ناصح پندم مده ای مشفقکز حرف ملامت گو من گوش کری دارم
صفحهٔ ۱ از ۲