خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که تنگ لبت را چو جان ببر گیرمچو جان نه بلکه زجان نیز تنگ تر گیرم
۲
ز فرق سر زنمت بوسه تا بحقه نافهزار بار و دگر باره اش ز سر گیرم
۳
چه جام جان بلب آرم تهی کنم قالبپس آنکه از لب لعل تو کام برگیرم
۴
برم بموی میان و میان مویت دستچنانکه در برت از پای تا بسر گیرم
صفحهٔ ۱ از ۲