خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیمخواب بودیم، چه افتاد که بیدار شدیم
۲
نیست بودیم از این نشاء چرا هست شدیممست بودیم از این می ز چه هشیار شدیم
۳
لعل بودیم در این خاک چرا سنگ شدیملاله بودیم در این دشت، چرا خار شدیم
۴
شاه بودیم در این ملک، چرا بنده شدیمماه بودیم در این چرخ، چرا تار شدیم
صفحهٔ ۱ از ۱