خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با سر زلف پریش تو کشاکش دارمخاطری سخت پریشان و مشوش دارم
۲
چکنم با همه محرومی و دلسوختگیدر ره عشق بتان باز دلی خوش دارم
۳
برگ عیشیم بگلزار جهان نیست جز آنکدر بکاشانه بتی گلرخ و مهوش دارم
۴
دل کجا میکشدم سوی گل و لاله و باغکه چنین باغچه خرم و دلکش دارم
صفحهٔ ۱ از ۲