خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترکانه سحر تاخته آمد بسر منشمشیر جفا آخته آمد بسرمن
۲
با چهره افروخته آمد ببر منبا قامت افراخته آمد بسر من
۳
یکباره بزد رخت حریفان و بدر بردآن دزد که نشناخته آمد بسر من
۴
آن خانه برانداز که با عشوه و بانازصد خانه برانداخته، آمد بسر من
صفحهٔ ۱ از ۲