خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمیدانم چه کردی با دل منکه باز آتش زدی بر حاصل من
۲
اگر رفتی برون از محفل مننخواهی رفت هرگز از دل من
۳
بیا ای شمع محفلهای تاریککه تاریک است بی تو محفل من
۴
تو تا در منزل من جای دارینگردد غم به گرد منزل من
صفحهٔ ۱ از ۲