خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز ابر و ترشح باراننه سزد کرد کار هشیاران
۲
می بنه گل بریز و بازبخوانیار دوشینه با همه یاران
۳
تا نشینند گرد یکدیگربر سر خوان باده، میخواران
۴
خادمک را بگو فرو بندددر بروی همه طلبکاران
صفحهٔ ۱ از ۳