خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید شد باده مغانه بزنباده با چنگ و با چغانه بزن
۲
قدم از صحن خانه تا لب بامبنه و طبل شادیانه بزن
۳
شب عید است تا سحر خوشباشباده و چنگ را شبانه بزن
۴
دست افشان و پای کوبان شوهی لگد بر سر زمانه بزن
صفحهٔ ۱ از ۲