خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس را مسنج جز بترازوی خویشتنو از کس مرنج نیز بجز خوی خویشتن
۲
ای هوشمند سوی رفیقان نظر فکنچونانکه می نظر فکنی سوی خویشتن
۳
چندین مپوی گرد پزشکان بیخرددر خود بجوی مرهم و داوری خویشتن
۴
هان ای ستبر بازوی استیزه کار، هانچندین مباش غره ببازوی خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۲