خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی توباور نکند عقل که از آب و گلی تو
۲
ترک چگلی نیست بدین خوبی و نغزیای ترک بگو راست مگر از چگلی تو
۳
یک بوسه ز لعل تو ربودم بحلم کنور خون مرا پاک بریزی بحلی تو
۴
در صحبت ما و تو، شب دوش زمستییارب چه سخن رفته که از ما خجلی تو
صفحهٔ ۱ از ۲