خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می نخوردی سخن از باده و از جام بگویا بدل یا بزبان حرفی از آن نام بگو
۲
از زبان گوی بدل، باز ز دل گوبزبانهر دو چون گشت یکی، با همه اندام بگو
۳
تا بهوشی و خرد لب بلب چاه بنهچون شدی مست زمستی بلب بام بگو
۴
خاصه را ما حضر از راتبه خاص بیارعامه را نیز سخن از روش عام بگو
صفحهٔ ۱ از ۲