خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داریبر چهره این بت رو، پنهان نگهی داری
۲
هر صبحدم اندر بر، سیمین صنمی گیریهر نیمه شب اندر دست، زلف سیهی داری
۳
روز و شب تو خوش باد، وقتت همه دلکش بادکه روز و شب اندر کوی، تابنده مهی داری
۴
ای بنده فرخنده، خوش باش زهی بندهکز دولت پاینده، رو سوی شهی داری
صفحهٔ ۱ از ۲