خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهم در بزم جان و دل تو دادیرهائی نیز از آب و گل تو دادی
۲
ز گرداب ضلالت زورقم راچو غرقه شد، ره ساحل تو دادی
۳
بجز بیحاصلی از خرمن عمرنبودم حاصلی، حاصل تو دادی
۴
بسوی محفل جانم تو بردیمی نابم در آن محفل تو دادی
صفحهٔ ۱ از ۲