خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داریبرای درد دل ما یکی دوا داری
۲
شنیده ایم که هم زهر و هم شکر داریشنیده ایم که هم لطف و هم رضا داری
۳
برای روشنی دیده های ما کورانز خاک درگه آنشاه، توتیا داری
۴
تو آب چشمه حیوان و من لب تشنهدهم بحسرت تو جان بگوروا داری
صفحهٔ ۱ از ۲