خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هی خویش بیارای و خر خویش بیارایهی بوم و برو بام و در خویش بیارای
۲
در آتیه مانند زنان روز و شب از نازهی روی خود اندر نظر خویش بیارای
۳
تا نیک پسندند ترا قحبه و قوادهی خال و خط و زلف و بر خویش بیارای
۴
هی رنج فراوان بکش از بهر زر و سیمعالم همه با سیم و زر خویش بیارای
صفحهٔ ۱ از ۲