خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۳ - در تهنیت عید غدیر خم
مدایح
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگاری است که از جور خزان، فصل بهاربار بربست و به یکبار برفت از گلزار
۲
سبزه از باغ بشد سوی عدم راهنوردغنچه از راغ بشد سوی سفر راهسپار
۳
گل ز گلزار به صد خون دل آمد بیرونلاله از باغ به صد خون جگر کرد فرار
۴
غالبا عهد گل و صحبت ابنای زمانچون شب وصل و دم عیش نپاید بسیار
صفحهٔ ۱ از ۳۲