→ بخش دومیرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی
مدایح
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - هوالعزیزای تو مسما و هر دو گیتی اسما←شمارهٔ ۲روی مه آئینه جمال محمد←شمارهٔ ۳در ازل کاین جلوه در خاک و گل آدم نبود←شمارهٔ ۴ - ترکیب بندرهی باشد از این ماتم بدان سور←شمارهٔ ۵ - ترکیب بنداز خداگر دم زنی نامش علی است←شمارهٔ ۶ - ترکیب بندای گلرخ دلفریب خود کام←شمارهٔ ۷ - ترکیب بندنام تو در نامه حی قدیم←شمارهٔ ۸ - ترکیب بنددامن این خیمه را دست سحر بالا گرفت←شمارهٔ ۹ - در مدح حضرت امیر مومنانصبح چون خورشید خاور سرز مشرق بر کند←شمارهٔ ۱۰ - برای دوست مسافری سروده شده استای بسته رخت و عزم سفر کرده زین دیار←شمارهٔ ۱۱ - در مولود سید المرسلین خاتم پیغمبرانشامگان که شه خیل نجوم از خاور←شمارهٔ ۱۲ - در ستایش شاه دین امیر مومنانقدح بیار که امروز نه خم دوار←شمارهٔ ۱۳ - در تهنیت عید غدیر خمروزگاری است که از جور خزان، فصل بهار←شمارهٔ ۱۴ - در ولادت محمود حضرت احمد مختار و خلافت مسعود حیدر کرارسخن مگو که نبینی ز هیچکس آزار←شمارهٔ ۱۵ - مولود ختم ولایت زمان عجل الله فرجهدو هفته پیش که آید ز ره مه شعبان←شمارهٔ ۱۶ - عید مولود امیر مومنانبه گاه شام که از ریو جادوی ریمن←شمارهٔ ۱۷ - در جشن میلاد مولای متقیان و مدب محی السنن الحاج میرزا حسن شیرازی و ختم قصیده به نام ولی عصر صاحب الزمان عجل الله فرجهجشن میلاد شهنشاه زمین و زمن است←شمارهٔ ۱۸ - مخمس در تضمین قصیدهٔ منوچهریایدون که جهان تیره تر از پر غراب است←