خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ذره‌ایم پیشت ای آفتاب جان‌هاخوردم قسم به رؤیت و اللیل و الضحهیا
۲
او را که علم قاصر از کنه ذات پاکستسبحان من عرفنا ذکر زبان اشیا
۳
خوانندگان قرآن جز لفظ می‌ندانندعمری به سر دویدم اندر میان قرا
۴
در مکتب خیالت خوانند ابجد عشقگر فاضلند و کامل گر ناقصند و دانا
صفحهٔ ۱ از ۳