خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهت مر جسم را باشد نه جان رامکن محبوس دریای روان را
۲
مرکب کی بود ذات بسیطهنظر بگشا ببین عین عیان را
۳
به جز هستی واجب ممتنع دانچو ممکن گفته‌ای هردو جهان را
۴
به حسن خود شود عاشق به هر رویبه چشم او شناس آن دل‌ستان را
صفحهٔ ۱ از ۲