خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه اندر ذات پاکت نیست چونی و چرادر صفات و ذات نبود هیچ ریبی و ریا
۲
ذات پاکت قائم است و نبود او را ابتداینی ازل را ابتدا باشد تو رانی انتها
۳
ابتداو انتهائی نیست در ذات و صفاتمحض و هم است اینکه میگویند او را منتها
۴
وصف ذاتت هست قائم در صفات واجبتنیست در کنه ربوبیت تو را ریب و ریا
صفحهٔ ۱ از ۳