خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یدین او سرشت چون گل ماروح قدسی دمید در دل ما
۲
جسم و جان زنده شد از او دردمباز دیدیم اوست قاتل ما
۳
برزخ جان نوشت طاعت و فسقاو است پیوسته حق و باطل ما
۴
در دل دل نشست و جان شد جاندوست بگرفت جمله منزل ما
صفحهٔ ۱ از ۳