خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه رخسار شما خورشید پر انوار ما استروشن این کز هر دو روئی دیده دیدار ماست
۲
چون گل روی تو را دیدیم و مژگان دو چشمهر سر خاری که می بینم آن گلزار ما است
۳
تا بهم بینیم اسماء صفات ذات رادر رخ و زلف صنم دایم تماشا کار ما است
۴
عالم السری که پنهان نیست پیش او عیانسر نگه دارید کان شه صاحب اسرار ما است
صفحهٔ ۱ از ۴