خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندی و شب روی به دو عالم چکار ماستشکرخدا که دلبر عیار یار ماست
۲
در شام زلف یار چه احیا کنیم شبگوید بروز وصل که شب زنده دار ماست
۳
بر ما چو خضر شد صفت و ذات و اسم و فعلشد امن دل که ذات حقیقت حصار ماست
صفحهٔ ۱ از ۱