خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گل روی تو باغ دل ما خندان استبهر اندوه تو چشم و دل ما گریان است
۲
عندلیب چمن از آه دل خسته مابر سر سرو سهی وقت سحر نالان است
۳
خال ابروی تو محراب نشین است ای ماهسر زلفین تو سر حلقه عیاران است
۴
چشم بر هم مزن ایدل شب تاریک بگشتیار چون مردمک دیده بیداران است
صفحهٔ ۱ از ۲