خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دلربا که در دو جهانش نظیر نیستخود ذات ساز چیست که او را ظهیر نیست
۲
ازلامکان ز غیب هویت نمود روآن حضرتی که غیروی اندر ضمیر نیست
۳
کی نور مستطیل کشیدی بشرق و غربچون آفتاب روشن اگر مستنیر نیست
۴
کی می وزید باد صبا صبح مشکبارگر بوی زلف یار بمشک و عبیر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲