خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم بر صفات و صفات تو عین ما استدیدم بعینه ای که توئی عین کاینات
۲
در عین کاینات عیانی چو آفتابذرات او به پیش تو نه صبر و نه ثبات
۳
شد ممتنع ز غیر وجود تو هر چه هستای واجب الوجود توئی جان ممکنات
۴
شد لایزال اسم تو و لم یزل صفتاسمت ترقی است نه اسم تنزلات
صفحهٔ ۱ از ۲