خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنی در چشم ما از روی آن مه پیکر استچونکه آن زهره جبین خود آفتاب اظهر است
۲
روی خود می بیند او از چشمهای روشنشروی او در چشم خود دیدم بجانم مظهر است
۳
ما ره اسم و صفات و فعل را دانسته ایمذات پاک حق ز درک ما بسی بالاتر است
۴
دل سقیهم ربهم حق گفت جانرا داد میهر دو عالم از خم وحدت بدان یکساغر است
صفحهٔ ۱ از ۲