خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی بودم چو مه پهلوی خورشیدنهادم روی دل بر روی خورشید
۲
مه و خورشید دیدم روی در رویندیدم جز قمر در کوی خورشید
۳
فتادم در خم چوگان زلفشهمی رفتم بسر چون گوی خورشید
۴
رسیدم در مقام قاب قوسیننمود از ماه نو بر روی خورشید
صفحهٔ ۱ از ۴