خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنور پاک تو چشم دلم چو بینا شدز آفتاب رخت هر دو کون پیدا شد
۲
بهر چه کرد نظر دوست غیر خویش ندیدبحسن خویش از این روی یار شیدا شد
۳
در آن مقام که معلوم علم و عالم اوستصفات ذات شده ذات عین اسما شد
۴
بیک نظر که خدا کرد از سر قدرتزمین و انجم وخورشید ومه هویدا شد
صفحهٔ ۱ از ۲