خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم نیرنگ باز پی مرودشد سیه در ازل بکحل ابد
۲
دست کحال غیب سرمه کشیددیده ها را برای رفع رمد
۳
مردم چشم جمله جانها شددید خود را عیان بدیده خود
۴
بتماشای خویش مشغول استشاهد جان که هست فرد واحد
صفحهٔ ۱ از ۵