خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفا در خانه دل را که یار صاف میآیدمنزه از بد و نیک همه اوصاف میآید
۲
دلا در بوته عشقش چو زر بگداز و صافی شووگرنه قلب میمانی و آن صراف میآید
۳
به لطف خویش خاکی را کند خورشید آن مهرواز او در دنیی و عقبی همه الطاف میآید
۴
ز چشم او بیاموزند خود علم نظربازیکه از هر غمزهٔ شوخش دو صد کشاف میآید
صفحهٔ ۱ از ۲