خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که با درد غم عشق تو محرم گرددجانم از خوردن غمهای تو خرم گردد
۲
فعل و اسماء و صفات تو که عین ذاتندبه کمالات یقین رهبر آدم گردد
۳
بخلافت بنشیند بسر صدر جلالملک وصل تو کسی را که مسلم گردد
۴
اسم جامع که در او اسم مضل شد واصلآدمی زاد از این اسم معظم گردد
صفحهٔ ۱ از ۲